Τα λευκά αιμοσφαίρια ανήκουν στον ανοσιακό μηχανισμό του ανθρώπινου οργανισμού. Στην κατηγορία αυτή συναντάμε τα πολυμορφοπύρηνα, τα λεμφοκύτταρα, τα ηωσινόφιλα, τα βασεόφιλα και τα μονοκύτταρα.
Τα λεμφοκύτταρα ανήκουν στα λευκά αιμοσφαίρια και συμμετέχουν στην ενεργοποίηση της χημικής και κυτταρικής ανοσίας.
Μελετώντας το αποτέλεσμα μιας γενικής αίματος, συχνά καλούμαστε να εξηγήσουμε και να διερευνήσουμε την αναστροφή τύπου, δηλαδή την υπερίσχυση των λεμφοκυττάρων σε σχέση με τα ουδετερόφιλα. Αυτό μπορεί να οφείλεται τόσο στην αύξηση των λεμφοκυττάρων όσο και στη μείωση των ουδετερόφιλων. Διερευνώντας τα αίτια της αναστροφής τύπου, αναζητούμε το ατομικό ιστορικό και να ανατρέχουμε σε παλιότερες εξετάσεις του ασθενούς, ώστε να επιβεβαιώσουμε τη χρονιότητα της αναστροφής τύπου.
Διακρίνουμε αν η λεμφοκυττάρωση είναι σχετική ή απόλυτη. Ως απόλυτη ορίζεται ο αριθμός λεμφοκυττάρων > 8.000/μL στα παιδιά και > 3.500/μL στους ενήλικες. Δεύτερο σημείο είναι η διάκριση ανάμεσα σε μια αντιδραστική και μια κλωνική (λεμφοϋπερπλαστικό σύνδρομο).
Η αντιδραστική λεμφοκυττάρωση μπορεί να οφείλεται σε λοιμώδη και μη λοιμώδη αίτια, με πιο συχνές τις ιογενείς λοιμώξεις. Η λοιμώδης μονοπυρήνωση, Epstein-Barr (EBV), που συχνά εμφανίζεται στους νέους και έχει άτυπα συμπτώματα ίωσης. Εκτός από τη λεμφοκυττάρωση μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία ,θρομβοπενική πορφύρα και ηπατίτιδα με αύξηση των ηπατικών ενζύμων. Άλλοι ιοί που θα μπορούσαν να συσχετιστούν με λεμφοκυττάρωση είναι οι Κυτταρομεγαλοιός( CMV ),Ερυθρά, Influenza, , HTLV-I, HIV, Coxsackie, VZV, Enterovirus, ο ιός της παρωτίτιδας, η ηπατίτιδα και η ιλαρά.
Τα λευκά αιμοσφαίρια ανήκουν στον ανοσιακό μηχανισμό του ανθρώπινου οργανισμού.


Αντίθετα, συναντάμε λεμφοκυττάρωση σπάνια στις βακτηριακές λοιμώξεις, με εξαίρεση τον κοκκύτη (υπεύθυνο βακτήριο: Bordetella Pertussis), όπου η αναστροφή τύπου ειναι παθογνωμικό εύρημα. Άλλα αίτια μπορεί να είναι η ρικέτσια, το τοξόπλασμα, η φυματίωση, η βρουκέλα και η σύφιλη.Η ρευματοειδής αρθρίτιδα και οι θυρεοειδοπάθειες ,τα φάρμακα, η σπληνεκτομή και το κάπνισμα.Αν η λεμφοκυττάρωση επιμένει με ή δίχως τη συνύπαρξη λεμφαδενοπάθειας και ηπατο-σπληνομεγαλίας τίθεται η υποψία αιματολογικής κακοήθειας.
Πληροφορίες μπορούμε να τις πάρουμε από το επίχρισμα του περιφερικού αίματος. Στοιχεία που αποκλίνουν από τη φυσιολογική μορφολογία των λεμφοκυττάρων όπως είναι η παρουσία κοκκίων ή το βασεόφιλο κυτταρόπλασμα, η λόβωση του πυρήνα και το πυρήνιο, παραπέμπουν σε ένα λεμφοϋπερπλαστικό νόσημα. Η κυτταρομετρία ροής είναι μια μέθοδος με μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα στο χαρακτηρισμό ενός παθολογικού κλώνου κυττάρων. Ελέγχεται ο ανοσοφαινότυπος των κυττάρων.